Hieronder staat een artikel dat ik onlangs gevonden. Dit een van de meest uitgebreide beschrijvingen van PIN Verificatie Waarde (PVV) hacken.
Ik dacht dat ik zou repliceren dat hier voor mijn lokale referentie.
Als reactie hebben plaatsgevonden met betrekking tot de grammatica gebruikt in de oorspronkelijke tekst, ik hebben een aantal voor de hand liggende fouten met behoud van de context van het oorspronkelijke materiaal.
http://69.46.26.132/ ~ biggold1/fastget2you/tutorial.php
--- Original Text ----
Voorwoord
Heb jij je ooit afgevraagd wat er zou gebeuren als je verliest uw credit-of debetkaart, en iemand vindt. Zou deze persoon in te trekken in contanten uit een geldautomaat gissen, ergens, is uw pincode? Bovendien, als je die vindt dat iemand de kaart zou je proberen om te raden naar de PIN-code en neem de kans om wat geld gemakkelijk geld? Natuurlijk is het antwoord op beide vragen moeten worden: "Nee." Dit werk houdt zich niet bezig met de tweede vraag, het is een kwestie van persoonlijke ethiek. Hierbij probeer ik naar het antwoord op de eerste vraag.
Alle gegevens die worden gebruikt voor dit werk is openbaar en vrij kan worden gevonden in Internet. De rest is een kwestie van wiskunde en programmeren, dus we kunnen iets leren en iets gezelligs doen. Ik tonen geen geheimen. Bovendien is de doelstelling (en de uiteindelijke sluiting) van dit werk is aan te tonen dat de PIN-algoritmen zijn nog steeds sterk genoeg om te voorzien in voldoende zekerheid. We weten allemaal technologie is niet het zwakke punt.
Dit werk analyseert een van de meest voorkomende PIN-algoritmen, VISA PVV, die wordt gebruikt door vele ATM-kaarten (krediet-en debetkaarten) en probeert het uit te vinden hoe resistent is om PIN gissen aanvallen. Met "raden" Ik bedoel daarmee niet het kiezen van een willekeurige PIN en probeert haar in een ATM. Het is algemeen bekend dat we een drie achtereenvolgende proeven te voer de juiste PIN, als we falen ATM houdt de kaart. Zoals VISA-PIN is vier cijfers lang is het makkelijk om afleiden dat de kans op een willekeurige PIN gissen is 3 / 10000 = 0,0003, lijkt laag genoeg om veilig te zijn, betekent dit dat je nodig hebt te verliezen uw kaart meer dan drie duizend keer ( of verliezen meer dan drieduizend kaarten tegelijk:) totdat er een redelijke kans op verlies van geld.
Wat ik echt bedoeld met "geraden" was het breken van de PIN-algoritme, zodat een willekeurige card kunt onmiddellijk weten wat de bijbehorende pincode. Daarom is dit document studies die mogelijkheid, het analyseren van het algoritme en het voorstellen van een methode voor de aanval. Ten slotte geven wij een instrument dat uitvoering geeft aan de aanval, en de huidige resultaten over de geschatte kans om te breken van het systeem. Merk op dat, zolang andere bankdiensten met betrekking tot de veiligheid algoritmen (andere PIN-formaten zoals IBM PIN of kaart validatie handtekeningen zoals CVV of CVC) is vergelijkbaar met VISA PIN, hetzelfde onderzoek kan worden gedaan die leidden tot nagenoeg dezelfde resultaten en conclusies.
VISA PVV-algoritme
Een van de meest voorkomende PIN-algoritmen is de VISA-PIN Verificatie Waarde (PVV). De klant krijgt een pincode en een magneetstrip kaart. Gecodeerd in de magneetstrip is een vier-cijferige nummer, genaamd PVV. Dit nummer is een cryptografische handtekening van de PIN-en andere gegevens in verband met de kaart. Wanneer een gebruiker zijn / haar pincode de ATM leest de magneetstrip, codeert en stuurt al deze informatie naar een centrale computer. Er een proefabonnement PVV wordt berekend met gebruikmaking van de klant opgegeven PIN-code en de kaart informatie met een cryptografisch algoritme. Het proces PVV wordt vergeleken met de PVV op de kaart opgeslagen, indien zij overeenkomen met de centrale computer keert terug naar de ATM toestemming voor de transactie. Zie in detail te bekijken.
De beschrijving van de PVV-algoritme kan gevonden worden in twee documenten met elkaar verbonden zijn in de vorige pagina. Samenvattend bestaat in de versleuteling van een 8-byte (64 bit) string van gegevens, genaamd Transformed Security Parameter (TSP), met DES-algoritme (DEA) in Electronic Code Book-modus (ECB) met behulp van een geheime 64-bits sleutel. De PVV is afgeleid van de output van de encryptie-proces, een 8-byte string. De vier cijfers van het PVV (van links naar rechts) komen overeen met de eerste vier decimale cijfers (van links naar rechts) van het uitgangssignaal van DES toen beschouwd als een 16 hexadecimale tekens (16 x 4 bits = 64 bit) string. Als er geen vier decimale cijfers van de 16 hexadecimale tekens dan is de PVV is voltooid genomen (van links naar rechts) niet decimalizing decimale karakters en ze worden met behulp van de A-> 0, B-> 1, C-> 2, D -> 3, E-> 4, F-> 5. Hier is een voorbeeld:
Output van DES: 0FAB9CDEFFE7DCBA
PVV: 0975
De strategie van vermijding decimalization door het overslaan van karakters tot vier decimalen worden aangetroffen (die toevallig ook bijna alle tijden, zoals we verder zullen zien) is erg slim, omdat men daarmee een belangrijke vertekening bij de verdeling van de cijfers, dit is bewezen te zijn fatale voor andere systemen, hoewel het effect op dit systeem zou veel lager zijn. Zie ook een aanverwant probleem niet van toepassing zijn op VISA PVV.
De TSP, gezien als een 16 hexadecimale tekens (64 bits) string, wordt gevormd (van links naar rechts) met de 11 meest rechtse cijfers van het PAN (creditcardnummer), met uitzondering van het laatste cijfer (check digit), een cijfer van 1 tot 6 die kiest voor het versleutelen van de geheime sleutel en tenslotte de vier cijfers van de PIN. Hier is een voorbeeld:
PAN: 1234 5678 9012 3445
Key selector: 1
PIN: 2468
TSP: 5678901234412468
Vanzelfsprekend doet dit probleem van het breken VISA PIN-code bestaat in het vinden van de geheime sleutel voor het versleutelen van DES. De methode daarvoor is om een brute force zoek naar de sleutel ruimte. Let op: dit is niet de enige methode, kan men proberen te vinden van een tekortkoming in de DEA, veel geprobeerd, maar dit oude norm is nog steeds op grote schaal wordt gebruikt (nu vervangen door AES en RSA, hoewel). Dit toont het is stevig genoeg is zodat brute kracht is de enige haalbare methode (er zijn een paar aanvallen maar beter niet praktisch in ons geval, voor een overzicht zie LASEC memo en voor de dirty details zie Biham & Shamir 1990, Biham & Shamir 1991, Matsui 1993, Biham & Biryukov 1994 en Heys 2001).
De belangrijkste cijfers selector is zeer waarschijnlijk ingevoerd ter dekking van de mogelijkheid van een belangrijk compromis. In dat geval worden ze gewoon van de uitgifte van nieuwe kaarten met een andere sleutel selector. Oudere kaarten kunnen worden vervangen door nieuwe of simpelweg het op transparante ATM kunnen schrijven van een nieuw PVV (overeenkomend met de nieuwe sleutel en het houden van dezelfde PIN) volgende keer dat de klant gebruikt zijn / haar kaart. Voor het schudden van de veiligheid voor alle gebruikers moet worden gevraagd om hun pincodes, maar het zou pijnlijk voor de bank om de reden, dus zeer waarschijnlijk zouden zij niet een dergelijk verzoek.
Voorbereiden van de aanval
Een brute force aanval bestaat uit het versleutelen van een TSP met een bekende PVV met behulp van alle mogelijke sleutels versleutelen en te vergelijken elk verkregen PVV met de bekende PVV. Wanneer er een match is gevonden hebben we een kandidaat-sleutel. Maar hoeveel toetsen we moeten proberen? Zoals we al boven de toets is 64 bits lang, dit zou betekenen dat we moeten proberen 2 ^ 64 sleutels. Dit is echter niet waar. Eigenlijk slechts 56 bits effectief in de DES-sleutels, want een beetje (het minst significante) van elk octet was vroeger al gereserveerd als een checksum voor de anderen, die in de praktijk 8 bits (een voor elk van de 8 octets) worden genegeerd.
Daarom is de DES-toets ruimte bestaat uit 2 ^ 56 sleutels. Als we proberen al deze toetsen vinden we een en slechts een wedstrijd, wat overeenkomt met de bank geheime sleutel? Zeker niet. We krijgen veel bijpassende sleutels. Dit komt doordat de PVV is slechts een klein deel (een kwart) van het DES-uitgang. Bovendien is de PVV is ontaard, omdat sommige van de cijfers (die tussen 0 en 5 na de laatste, gezien van links naar rechts, cijfer tussen 6 en 9) kan afkomstig zijn van een decimale cijfers of uit een decimalized hexadecimale cijfers van het DES-uitgang. Zo veel sleutels zullen een DES output levert aan dezelfde matching PVV.
En wat kunnen we doen om de echte sleutel tot die andere valse positieve sleutels? Simply hebben we bij het coderen van een seconde verschillende TSP, ook met bekende PVV, maar met alleen de kandidaat-sleutels die heeft een positieve matching met de eerste TSP-PVV paar. Er is echter geen garantie die we gaan nu niet weer veel false positives samen met de echte toets. Zo ja, wij hebben een derde TSP-PVV-paar, herhaal het proces en ga zo maar door.
Voordat we beginnen onze aanval moeten we weten hoeveel TSP-PVV paren zullen we nodig hebben. Om die we hebben voor het berekenen van de kans op een willekeurige DES output moet leiden tot een matching PVV gewoon door toeval. Er zijn verschillende manieren om dit aantal te berekenen en hier zal ik gebruik maken van een eenvoudige benadering gemakkelijk te begrijpen, maar dat vereist enige achtergrond in wiskunde van waarschijnlijkheid.
Een kans kan altijd worden gezien als de verhouding van de gevallen gunstig mogelijke gevallen. In ons probleem is het aantal mogelijke gevallen wordt gegeven door de verwisseling van 16 elementen (de 0 tot en met F hexadecimale cijfers) in een groep van 16 van hen (de 16 hexadecimale cijfers van het DES-uitgang). Deze wordt gegeven door 16 ^ 16 ~ 1,8 * 10 ^ 19, dat samenvalt met uiteraard 2 ^ 64 (verschillende getallen van 64 bits). Deze reeks getallen kunnen worden gescheiden in vijf categorieën:
Degenen met ten minste vier decimale cijfers (0 t / m 9) van de 16 hexadecimale cijfers (0 t / m F) van het DES-uitgang.
Degenen met precies slechts drie decimalen.
Degenen met precies slechts twee decimalen.
Degenen met precies alleen een decimaal cijfer.
Degenen die geen decimalen (alle tussen A en F).
Laten we eens berekenen hoeveel nummers vallen in elke categorie. Als we het etiket van 16 hexadecimale cijfers van het DES output als X1 van X16 dan kunnen we etiket de eerste vier decimalen van een bepaald nummer van de eerste categorie als Xi, XJ, XK en XL. Het aantal verschillende combinaties met dit profiel wordt gegeven door het product 6 i-1 * 10 * 6 undecies-i-1 * 10 * 6k-j-1 * 10 * 6 LK-1 * 10 * 1616-l wanneer de 6 ' s komen uit het aantal mogelijkheden voor een A tot F cijfers, de 10's afkomstig zijn van de mogelijkheden voor een 0 tot en met 9 cijfers, en de 16 is afkomstig van de mogelijkheden voor een 0 tot en met F cijfer. Nu is de totale aantallen in de eerste categorie is gewoon gegeven door de sommering van dit product via i, j, k, l, van 1 tot en met 16 maar met i <j <k <l. Als u nog een aantal wiskundige werk dat u zult zien deze is gelijk aan het product van 104 / 6 met de sommering over i van 4 tot en met 16 van (i-1) * (i-2) * (i-3) * 6i-4 * 16 16-i ~ 1,8 * 1019.
En het aantal gevallen in de tweede categorie wordt gegeven door de sommering over i, j, k van 1 tot 16 met i <j <k van het product 6i-1 * 10 * 6 undecies-i-1 * 10 * 6k-j -1 * 10 * 616-k waarin je er wel uit te zijn 16! / (3! * (16-13)!) * 103 * 13 6 = 16 * 15 * 14 / (3 * 2) * 103 * 613 = 56 * 104 * 613 ~ 7,3 * 1015. Ook voor de derde categorie hebben we de sommering over i, j van 1 tot 16 met i <j, van 6 i-1 * 10 * 6 undecies-i-1 * 10 * 616-j dat gelijk is aan 16! / (2! * (16-14)!) * 102 * 614 = 2 * 103 * 615 ~ 9,4 * 1014. Nogmaals, voor de vierde categorie hebben we de sommering over i van 1 tot 16 van 6i-1 * 10 * 616-i = 160 * 615 ~ 7,5 * 1013. En tot slot het bedrag van de gevallen in de vijfde categorie wordt gegeven door de verwisseling van zes elementen (A tot F cijfers) in een groep van 16, dat is, 616 ~ 2,8 * 1012.
Ik hoop dat u de berekeningen tot aan dit punt, het harde deel is gedaan. Nu als een bewijs dat alles goed is kun je som van het aantal gevallen in de categorieën 5 en ziet het gelijk aan het totaal aantal mogelijke gevallen hebben we berekend vóór. Hebben de diensten op basis van 64-bits getallen of afronding (voor drijft) of overloop (voor integers) fouten zullen niet toestaan dat u om de exacte resultaat.
Tot nu toe hebben we berekend het aantal mogelijke gevallen in elk van de vijf categorieën, maar we zijn geïnteresseerd in het verkrijgen van het aantal gunstige gevallen plaats. Het is erg makkelijk om de laatste uit de voormalige als dit is slechts tot vaststelling van de combinatie van de vier decimale cijfers (of de vereiste hexadecimale cijfers als er geen vier decimale cijfers) van de PVV in plaats van ze gratis. In de praktijk betekent dit keerpunt in de 10's in de bovenstaande formule 1's en het vereiste bedrag van 6's in 1's als er geen vier decimalen. Dat wil zeggen, we hebben tot het verdelen van het eerste resultaat met 104, het tweede door een 103 * 6, de derde door een 102 * 62, het vierde door een 10 * 63 en de vijfde door een 64. Dan het aantal gunstige gevallen in de vijf categorieën zijn ongeveer 1,8 * 1015, 1,2 * 1012, 2,6 * 1011, 3,5 * 1010, respectievelijk 2,2 * 109.
Nu zijn we in staat zijn te verkrijgen wat is de kans op een DES-uitgang op een match PVV door toeval. We hoeven alleen maar het toevoegen van de vijf nummers van gunstige gevallen en de verdeling daarvan door het totale aantal mogelijke gevallen. Hierdoor bekomen we dat de kans groot is ongeveer 0.0001 of een op de tienduizend. Is het vreemd dat goed gevolg afgerond? Helemaal niet, ga dan naar de nummers we hierboven berekende. De eerste categorie overheerst door verschillende ordes van grootte, het aantal gunstige en mogelijke gevallen. Dit is nogal intuïtief als het lijkt duidelijk dat het zeer onwaarschijnlijk is niet met vier decimalen (10 kans van 16 procent cijfers) tussen 16 hexadecimale cijfers. We zagen reeds dat de relatie tussen het aantal positieve gevallen mogelijk en in de eerste categorie was een deling door 10 ^ 4, dat is waar onze resultaat p = 0,0001 vandaan komt.
Ons doel voor al deze berekeningen was om erachter te komen hoeveel TSP-PVV pairs we nodig hebben om een succesvol brute force attack. Nu zijn we in staat zijn voor de berekening van het verwachte aantal valse positieven in een eerste zoekopdracht: het zal het aantal proeven keer de kans voor een willekeurige valse positieve, dat wil zeggen t * p waarin t = 2 ^ 56, de grootte van de sleutel ruimte. Dit komt neer op ongeveer 7,2 * 10 ^ 12, een heel groot getal. Het verwachte aantal valse positieven in de tweede search (beperkt tot de positieve sleutels gevonden in het eerste zoekresultaat) zal worden (t * p) * p, voor een derde zoekopdracht wordt ((t * p) * p) * p en enzovoort. Dus voor n zoekt in het verwachte aantal valse positieven zal t * p ^ n.
We kunnen verkrijgen van het aantal zoekopdrachten te verwachten dat slechts een false positive met het uitspreken van de vergelijking t * p ^ n = 1 en voor het oplossen van n. Dus n is gelijk aan de logaritme in de basis van p 1 / t, die door de eigenschappen van logaritmen zij rendementen n = log (1 / t) / log (p) ~ 4.2. Omdat we niet kunnen doen een fractionele zoeken is het handig om rond dit getal. Dus wat is het verwachte aantal false positives als we presteren vijf zoekopdrachten? Het is t * p ^ 5 ~ 0.0007 of ongeveer 1 op 1400. Aldus de hand van vijf TSP-PVV pairs veilig is voor het verkrijgen van de ware geheime sleutel zonder valse positieven.
De aanval
Nu we weten dat we nodig hebben vijf TSP-PVV paren, hoe kunnen we ze? Natuurlijk moeten we op zijn minst een kaart met een bekende PIN, en vanwege de aard van de PVV-algoritme, dat is het enige wat we nodig hebben. Met andere PIN-systemen zoals IBM, die we nodig vijf kaarten, maar dit is niet noodzakelijk met VISA PVV-algoritme. We hoeven alleen maar het lezen van de magneetstrip en wijzig de PIN vier keer, maar het lezen van de kaart na elke verandering.
Het is noodzakelijk voor het lezen van de magneetstrip van de kaart te krijgen van de PVV en de sleutel versleutelen selector. Je koopt een commerciële magneetstrip lezer of maak zelf een volgens de instructies vindt u in de vorige pagina en links daarin. Zodra u een lezer zie de beschrijving van de standaard magnetische tracks om erachter te komen hoe men de PVV uit de gegevens lezen. In dat document wordt de PVV veld in tracks 1 en 2 wordt naar verluidt vijf tekens lang, maar eigenlijk de echte PVV bestaat uit de laatste vier cijfers. De eerste van de vijf cijfers is de sleutel selector. Ik heb alleen gezien kaarten met een waarde van 1 in deze cijfers, die overeenkomen met de norm en met de geheime sleutel nooit gevaar wordt gebracht (en dus ze hoefde niet te verhuizen naar een andere toets verandert de selector).
Ik heb een eenvoudige C programma, getpvvkey.c, voor het uitvoeren van de aanslag. Het bestaat uit een lus om te proberen alle mogelijke sleutels te versleutelen, de eerste TSP, indien de afgeleide PVV overeenkomt met de werkelijke PVV een nieuwe TSP is geprobeerd, en zo verder tot er sprake is van een mismatch, in welk geval de sleutel is verwijderd en een nieuwe wordt geprobeerd, of de vijf afgeleide PVVs overeenkomen met de overeenkomstige ware PVVs, in welk geval mogen we aannemen kregen we de bank geheime sleutel, maar de lus gaat door totdat hij de sleutel uitlaat ruimte. Dit is gedaan om te verzekeren vinden we de echte sleutel, omdat er een kans (zij het zeer geringe) de eerste sleutel gevonden is een vals positief.
Verwacht wordt het programma zou erg lang duren om te eindigen en het minimaliseren van de risico's van een stroomstoring, computer rondhangen, enz. Dit doet checkpoints in het bestand getpvvkey.dat van tijd tot tijd (het exacte tijdstip is afhankelijk van de snelheid van de computer, het is ongeveer een uur voor de snelste computers nu in gebruik). Om dezelfde reden als een positieve toets wordt gevonden is het geschreven op het bestand getpvvkey.key. Het programma toont slechts een boodschap aan het begin, de uitgangspositie genomen uit het bestand als elke controlepost, na dat er niets meer wordt weergegeven.
Het DES-algoritme is een cruciaal punt in het programma, is het daarom van groot belang voor het optimaliseren van zijn snelheid. Ik heb getest meerdere implementaties: libdes, SSLeay, OpenSSL, cryptlib, NSS, libgcrypt, catacombe, libtomcrypt, cryptopp, ufc-crypte. De DES functies van de eerste vier zijn gebaseerd op dezelfde code door Eric Young en is degene die het best uitgevoerd (inclusief x86 geoptimaliseerde C en assembler code). Zo koos ik libdes die was de oorspronkelijke uitvoering en gecondenseerde alle relevante code in de bestanden encrypt.c (C-versie) en x86encrypt.s (x86 assembler versie). De code is enigszins aangepast om een aantal verbeteringen door te voeren in een brute force attack: de initiële permutatie is een gemeenschappelijke vaste steile in elk TSP-codering en kan dus worden gedaan maar een keer aan het begin. Een andere verbetering is dat ik schreef een compleet nieuwe setkey functie (Ik noemde het nextkey) die optimaal is voor een brute force-lus.
Om het programma werkt, hoef je alleen maar te typen in de desbetreffende plaats vijf TSPs en hun PVVs en vervolgens compileren. Ik heb het getest alleen in UNIX-platforms, met behulp van de makefile Makegetpvvkey te compileren (gebruik het commando "make-f Makegetpvvkey"). Het kan compileren op andere systemen maar je kan het nodig vast te stellen dat sommige dingen. Wees er zeker van dat de definitie van het soort long64 komt overeen met een 64 bit integer. In principe bestaat er geen afhankelijkheid van de endianness van de processor. Ik hebt en deze vervolgens op Pentium-Linux, Tru64 Alpha-, Mips Irix-en Sparc-Solaris. Als je niet hebt en niet wilt installeren van Linux (je weet niet wat je mist ;-) u nog steeds de keuze zijn om Linux te draaien op cd en gebruik mijn programma, zie mijn pagina 'die Linux draaien zonder te installeren.
Als u eenmaal hebt gevonden de geheime bank-toets als u wilt dat bij het vinden van de PIN-code van een willekeurige kaart kun je gewoon met het schrijven van een vergelijkbaar programma (sorry ik heb het niet geschreven, ik ben te lui:) dat zou proberen alle 10 ^ 4 pincodes Door de overeenkomstige TSP, versleutelt het met de (niet meer) geheime sleutel, het afleiden van de PVV en vergelijken deze met de PVV in de magneetstrip van de kaart. U krijgt dan een wedstrijd voor de ware PIN. Slechts een match? Vergeet niet wat we zagen, hebben wij een kans van 0,0001 dat een random encryptie overeenkomt met de PVV. Wij proberen 10.000 pincodes (en dus TSPs) dus we verwachten 10000 * 0,0001 = 1 valse positieve van het gemiddelde.
Dit is een zeer interessant resultaat, het betekent dat gemiddeld elke kaart heeft twee geldige PIN: de klant PIN en de verwachte vals alarm. Ik noem het "false" maar let op dat, zolang het genereert de ware PVV is een PIN-code als geldig als de klant een. Bovendien is er geen manier om te weten wie is wie, zelfs niet voor de ATM; enige afnemer weet. Zelfs als de valse positieve werden niet geldig als PIN, je hebt toch nog drie proeven op de ATM-anyway, genoeg van het gemiddelde. Daarom is de kans berekend we aan het begin van dit document over random raden van de PIN moet worden rechtgezet. Eigenlijk is het dubbele van die waarde, dat wil zeggen, het is +0.0006 of een van de meer dan 1600, nog steeds veilig laag.
Resultaten
Het is belangrijk voor het optimaliseren van de samenstelling van het programma en om het uit te voeren op de snelst mogelijke processor te wijten aan het lang verwachte runtime. Ik vond dat de compiler optimalisatie vlag-O krijgt de betere prestaties, dacht enige verbetering wordt bereikt toevoeging van de-fomit-frame-pointer-vlag in de Pentium-Linux, de spike-vlag in de Alpha-Tru64, het IPA-vlag op Mips-Irix en de fast-vlag op Sparc-Solaris. Speciale vlaggen (-DDES_PTR-DDES_RISC1-DDES_RISC2-DDES_UNROLL-DASM) voor de DES-code hebben over het algemeen voordelen. Al deze vlaggen zijn al getest en ik koos voor de beste combinatie voor elke processor (zie makefile), maar u kunt proberen te fine-tunen andere vlaggen.
Volgens mijn tests van de beste prestaties wordt bereikt met de AMD Athlon 1600 MHz processor, meer dan 3,4 miljoen toetsen per seconde. Interessant hij krijgt betere resultaten dan een Intel Pentium IV 1800 MHz en 2000 MHz (zie cijfers hieronder, klik op ze om ze te vergroten). Ik denk dat dit te wijten is aan een aantal I / O verzadiging, zeker cache of Memory Access, dat de AMD processor (die de helft van de cache van de Pentium) of het moederbord, waarop het draait, beheert te vermijden. In de eerste figuur hieronder kunt u zien dat de DES breken snelheid van alle processors is min of meer een lineaire relatie met de processor snelheid, met uitzondering van de twee Intel Pentium ik eerder al noemde. Dat is logisch, betekent dit dat voor een dubbele processor snelheid krijg je dubbele snelheid te breken, maar pas op voor verzadiging effecten, in dit geval is het beter de AMD Athlon 1600 MHz, die zal worden zelfs goedkoper dan de Intel Pentium 1800 MHz of 2000 MHz.
In de tweede figuur zien we meer in detail wat wij zouden noemen intrinsieke DES pauze kracht van de processor. Ik krijg alleen maar deze waarde te delen door het break snelheid van de processor snelheid, dat wil zeggen, we krijgen het aantal DES-sleutels geprobeerd per seconde en per MHz. Dit is een maatstaf voor de prestaties van de processor type onafhankelijk van de snelheid. Uit de resultaten blijkt dat de beste processor voor deze taak is de AMD Athlon, daarna komt de Alpha en erg dicht nadat het is de Intel Pentium (behalve voor de hogere snelheid zijn die in zeer slecht presteren als gevolg van de verzadiging effect). Het volgende is de Mips-processor en in de laatste plaats is de Sparc. Sommige Alpha en Mips-processoren zijn gevestigd aan de onderkant van de schaal, omdat ze niet met inbegrip van vervroegde invrijheidstelling toebehoren van een te late versies. Merk op dat ik ook de prestatie van x86-processors voor C en assembler code als er een groot verschil. Het lijkt erop dat gcc is geen goede machine generator van geoptimaliseerde code, maar uiteraard weten we niet of een handmatige optimalisatie van assembler-code voor de andere processoren (Alpha, MIPS, SPARC) zou bevorderen en hun resultaten worden vergeleken met de native C compilers (Ik heb geen gebruik maken van gcc voor deze andere platforms) zoals het geval is met de x86-processor.
Update
Hier is een artikel waar deze technieken kunnen zijn gebruikt.
http://redtape.msnbc.com/2008/08/could-a-hacker.html
